Emily Kelly   °1997   (BE)

woont en werkt in Antwerpen. Studeerde af in 2021 aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten Antwerpen en behaalde een master in de afstudeerrichting beeldhouwkunst.

Twee aspecten die belangrijk zijn in het werk van Emily Kelly: ‘Plastic’ vs ‘Clastic’.

‘Plastic’ staat voor al wat vloeiend is en gemakkelijk vervormd kan worden.
‘Clastic’ staat dan weer voor iets dat uit verschillende delen uiteenvalt en makkelijk terug kan geassembleerd worden zonder het permanent samen te voegen.

De term ‘Clastic’ werd geïntroduceerd door kunstenaar Carl Andre, die het ook regelmatig gebruikte in zijn werk.

Het werk van Emily Kelly is meestal opgebouwd uit verschillende elementen die herhaald worden. De onderdelen zijn op maat en met de hand gemaakt. Het is de fysieke kracht van de kunstenaar die de schaal van een werk bepaalt. Industriële materialen worden niet op industriële schaal vervaardigt, maar zijn uniek en van Kelly’s hand. Dankzij de herhalingen in het werk en doordat alles met de hand gemaakt of bewerkt is, worden kleine verschillen en imperfecties benadrukt. De eenvoud van de vormen en objecten laat toe om op details te concentreren.

Ook materialiteit is voor Kelly erg belangrijk. Al de materialen die ze gebruikt, bevinden zich op een punt in het spectrum tussen natuurlijk en synthetisch. Industriële elementen worden in contrast geplaatst met organische en natuurlijke elementen. Beton, staal en inox tegenover zeep, sponzen en kersenpitkussens. Dit contrast tussen verschillende onderdelen en materialen binnen een werk zorgt voor dualiteit. Telkens gaat het om twee tegenstrijdige elementen die elkaar afwisselen en een verhouding tot elkaar zoeken.

Bijna al haar werken zijn palindromen: je kan ze rond hun as draaien en dan zien ze er nog exact hetzelfde uit. Er zit dus haast altijd een potentiële spiegeling in.

Kelly ziet haar werken als modulair of ‘clastic’. Dit betekent dat alles geactiveerd en gedeactiveerd, gekoppeld of ontkoppeld kan worden zonder het werk te beschadigen. Door de verschillende onderdelen van een werk zodanig te stapelen, klemmen of in elkaar te haken, komt een beeld tot stand. Kelly kiest er dus bewust voor om verschillende onderdelen binnen een werk niet permanent aan elkaar vast te maken. Hierdoor worden instabiliteit, fragiliteit, evenwicht en zwaartekracht intrinsieke onderdelen van het werk. Doordat de werken modulair zijn, suggereren ze bovendien beweging. Het feit dat alles ontkoppeld kan worden, betekent echter niet dat de werken andere gedaantes kunnen aannemen. De werken zijn zodanig gemaakt en geplaatst dat ze zich in een ideale staat bevinden.

Het werk van Kelly is meestal site-specific. Vaak is het de ruimte die een eerste aanzet geeft tot het maken van een werk. Bijgevolg staan werken dan ook altijd in relatie tot de ruimte waarin ze getoond worden. Ook de opstelling van de werken en vooral de spatie binnen werken en tussen de  werken onderling is voor haar van groot belang. Leegte geeft een werk de mogelijkheid om autonoom te fungeren binnen het groter geheel van de presentatie.

Aan de andere kant: doordat haar werken modulair zijn, zijn ze voor een stuk ook flexibel en niet noodzakelijk gebonden aan een bepaalde ruimte. De werken kunnen zich dus in zekere mate aanpassen aan de ruimte waarin ze worden geplaatst.

Haar eerste solo tentoonstelling 'Plastic / Clastic' bij Art Partout loopt nog tot 1 mei 2022.

Finissage voorzien op zaterdag 30 april van 13:00 tot 21:00.