Vanaf 1959 volgde Wim T. Schippers (1942–2026) een opleiding grafische vormgeving aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam. Een jaar later ontstonden zijn eerste 'zwakte-projecten' en architecturale ontwerpen.
In 1961 werden, tijdens een tijdelijke samenwerking met Ger van Elk, de 'Nak pro Nak Foundation' en de 'J. de Bil Foundation' opgericht. Een jaar later toonde hij een glaskamer (met enkele tonnen gebroken glas) en een zoutkamer, samen met een groot aantal andere 'adynamische werken', in het Fodor Museum in Amsterdam.
Samen met Willem de Ridder organiseerde hij in december 1963 een mars door Amsterdam, aangekondigd met grote affiches en uitgevoerd door zes goedgeklede heren. Een ander evenement diezelfde dag was het leeggieten van een flesje limonade in zee bij Petten.
Andere collectieve projecten dat jaar waren een tv-programma over actuele kunst (Fluxus, Pop Art, Zero, enz.) en de organisatie van een Fluxusconcert in De Kleine Komedie in Amsterdam. Schippers' bijdrage aan het programma, 'Economic Concert 1958', bestaande uit één enkele ontploffing van gematigde kracht op het podium, werd door de brandweer verboden.
Een ander werk, gerealiseerd in de Kurzaal in Scheveningen in 1964, bestond uit de aankondiging: 1. Niet roken 2. Niet eten. 3. Roken 4. Eten. En dat was, uitgevoerd door vijf mannen, precies wat er gebeurde.
In 1965 nam Schippers deel aan een beeldhouwtentoonstelling in het Amsterdamse Vondelpark met een meer dan vijf meter hoge, paarse stoel. Aan een andere tentoonstelling, in Zeist, mocht hij niet deelnemen met een 'negatieve bijdrage': een kuil, als een zekere hindernis om het cultuurgebouw te betreden.
Tijdens een tentoonstelling datzelfde jaar, getiteld 'A Program of Smells', volgden de geuren van sinaasappels, potloden, anijs en muskus elkaar op in de volledig lege tentoonstellingsruimte van Drukkerij de Jong & Co in Hilversum.
Met hulp van Wim van der Linden begon Schippers 'droevige films' te maken. 'Tulips' is een drieminuten-kleurenfilm, waarin een vaas met tulpen op een dressoir te zien is. In de laatste seconden van de film valt een bloemblaadje.
Ook te vermelden zijn een ruimte waarvan de vloer bedekt was met pindakaas (Galerie Mickery, Loenersloot, 1969; in een andere versie getoond in het Centraal Museum Utrecht in 1997, en in 2010 verworven door Museum Boijmans Van Beuningen), en een plein, versierd met 25 identieke klokken en 24 verblindende lichtreclames met niet-bestaande woorden zoals 'Bonder', 'Darkanivap', 'AvPlu', enz. (Rembrandtplein, Amsterdam, 1971).
In Nederland is Schippers vooral bekend van zijn radioprogramma's en tv-shows. In zijn Fred Haché Shows (eerste uitzending: 30 december 1971) en zijn Barend Servet/Sjef van Oekel Shows kwamen veel van zijn aan Fluxus verwante ideeën terug, net als in de theatervoorstellingen die Schippers, samen met Misha Mengelberg, geregeld opzette in het Mickery Theater in Amsterdam.
In 1997 werd in het Centraal Museum Utrecht een overzichtstentoonstelling georganiseerd, The Best of Wim T. Schippers.
Wim T. Schippers overleed op 10 juni 2026 in Amsterdam, op 83-jarige leeftijd. In 2024 werd de Stichting Wim T. Schippers opgericht om zijn artistieke nalatenschap te bewaren en voort te zetten.
Heeft u een kunstwerk van Wim T. Schippers dat u wenst te verkopen? Laat het ons weten en we kijken of we het voor u in consignatie kunnen aanbieden.
Bent u op zoek naar een specifiek werk van Wim T. Schippers. Vraag gerust aan ons of we het voor u kunnen vinden bij één van onze vele contacten.